Je komt op verhaal in de Achterhoek
Het Achterhoeks Bureau voor Toerisme hanteert de slogan:
Je komt op verhaal in de Achterhoek.
Deze slogan heeft een dubbele betekenis:
Ten eerste is er heel veel te vertellen en zijn er boeiende verhalen in de Achterhoek,
maar ook heeft het de betekenis dat je in de Achterhoek weer op verhaal kunt komen.
Even uitblazen ........... onthaasten !
Veel verhalen zijn geschreven in het dialect. Het Staring Instituut heeft de zgn WALD spelling
ontwikkeld om enige uniformiteit in de schrijfwijze van de Achterhoekse- en Liemers dialecten te krijgen.
Klik hier voor de WALD spelling.
Je komt op verhaal ................. is niet nieuw.
Nicolaas Beets (1814-1903) schreef al het gedichtje:
"Festina Lente"
dat staat voor "Onthaast u !" of "Haast je langzaam".
Door drift gedreven drijver!
Hoor wat het oude spreekwoord zegt:
”Een slechte baas is de IJver.
Ofschoon een beste knecht.”
Een van de merkwaardigste Nederlandstalige auteurs aller tijden was ongetwijfeld Nicolaas Beets. Als jonge student liet hij eerst van zich horen als romantisch dichter.
Enkele jaren later schreef hij -- onder het pseudoniem Hildebrand -- de bundel humoristische verhalen Camera Obscura.
Nadat hij afstudeerde werd hij dominee, en dan meteen ook maar behoorlijk zwaar op de hand.
Hij heeft overigens wel een belangrijke rol in het literaire leven van de negentiende eeuw gespeeld en bijvoorbeeld een intressante inleiding geschreven bij een eigen uitgave van de gedichten van Staring.
Fragment uit de inleiding van Beets bij de derde uitgave van Starings Gedichten. 1862
Starings degelijkheid heeft ongetwijfeld hare schaduwzijde, en eene zulke die geheel geschikt is om hem van populariteit uit te sluiten. Om geheel gewaardeerd, dadelijk en recht verstaan te worden, onderstellen vele zijner gedichten eene grootere mate van kennis en nadenken dan men aan het Algemeen mag toeschrijven, en wij mogen de weinigheid in woorden van den zin- en zaakrijksten onzer dichters niet overal van eenige stroefheid en gedwongenheid, de schielijkheid zijner wendingen niet altijd van onduidelijkheid vrijpleiten. Staring is de man niet voor vluchtige, oppervlakkige lezers. Zijne verzen zijn geen muziek om van 't blad te spelen. Zij vereischen eene oplettendheid, die zij ten volle waardig zijn en bij elke herlezing met de ontdekking van nieuwe schoonheden beloonen. Maar deze schoonheden zijn schoonheden van détail, waarover de gewone lezer henenglipt, en die door de verwaarloozing van een rustteeken, de verplaatsing van een accent, het niet acht geven op een hoofdletter verloren gaan of in zoovele duisterheden veranderen. Over het geheel is hij meer geschikt een geoefenden smaak dan een alledaagsch gevoel te streelen.